
Over Suzanne
Ik leefde. Maar ik was er niet echt.
Voor die ene dag was mijn leven voorspelbaar. Opstaan. Werken. Weekend. Vakantie. Herhalen.
Ik voelde dat er meer was — boksend tegen de stroom, ondernemingen die niet van de grond kwamen, emoties die ik liever verdoofde dan voelde. Ik was bezig met overleven, niet met leven.
Toen overleed mijn moeder Daphne — terwijl ik zwanger was van mijn tweede kind. Het leven brak open. En in die breuk begon iets nieuws te ademen.
"De omweg werd het pad."
Wat volgde waren vijf jaar van het meest intense innerlijke werk dat ik ooit heb gedaan. Een Tony Robbins event dat iets in mij opende. En dan de grootste keuze — het pad volgen dat mijn ziel al die tijd al kende, ook al begreep niemand het. Ook al duwde alles en iedereen de andere kant op.
Ik gaf me over. Aan het universum. Aan mijn eigen kompas. Aan de stroom die al die jaren op me had gewacht. En alles veranderde. Tot ik mijn levensmissie niet alleen vond — maar begon te belichamen.
"Wat mij vijf jaar kostte — breng ik jou in zeven dagen."
Ik heet Suzanne. Poortwachter. Auteur. Ceremonieleider. Een doorzetter die soms over eigen grenzen gaat. Iemand die stil observeert maar doortastend handelt. Ik licht op wanneer ik gezien word.
En die inmiddels weet: het universum werkt niet tegen jou. Het werkt voor jou — als jij er klaar voor bent om je over te geven.
Dit werk is niet wat ik doe. Het is wie ik ben.
